
Op 18 april jongstleden veranderde mijn leven in één klap. In een tijdsbestek van slechts 24 uur kreeg ik maar liefst zes herseninfarcten achter elkaar.
Het begon allemaal thuis, gewoon achter mijn bureau in mijn werkkamer. Toen het misging, twijfelde mijn vrouw geen seconde: ze snelde naar huis en bracht me als de wiedeweerga naar het ziekenhuis. En eerlijk is eerlijk? Ik mag met recht zeggen dat er die dag een engeltje op mijn schouder zat dat we er zo op tijd bij waren.
Na een intensieve periode van ongeveer twee weken in het ziekenhuis, begon het echte harde werken. Ik mocht bijna twaalf weken intern revalideren bij Heliomare. Inmiddels ben ik weer thuis, maar ik revalideer nog steeds poliklinisch verder bij Heliomare.
Het fysieke effect van deze dag is groot: ik ben aan mijn rechterzijde grotendeels verlamd.
Hoe ik dit alles beleef?
Zoals ik dat bij ingrijpende gebeurtenissen meestal doe: door me uit te drukken in dichtvorm en muziek. Het helpt me om te verwerken, te voelen en weer vooruit te kijken.
Op de volgende pagina’s neem ik je mee in mijn beleving. Je kunt mijn gedichten lezen en de muziek beluisteren die tijdens deze periode is ontstaan.